Álfur

33 og hálf vika, unginn kann á þessum tímapunkti að hnoðast í rifbeinum

Ég á að vera að lesa. Svona hluti geri ég þegar ég á að vera að lesa:

Afmælisbarn dagsins, hún Steinunn verðandi langamma, gaf okkur þetta fallega rúm.

Næst á dagskrá er ferð í Ikea að kaupa kommóðu fyrir gjafafé verðandi ömmunar úti í Noregi.

Það er ómetanlegt að eiga svona góða að!

Það er leikskóli ská fyrir neðan íbúðina mína og á honum fá börn sem eru 6 mánaða til 2 ára vistun. Í dag hef ég ekki farið út úr húsi (stefni á gönguferð rétt á eftir) og veit því fyrir víst að eitt ákveðið barn á þessum leikskóla hefur ekki hætt að grenja síðan í morgun. Annað hvort er þetta mjög óhamingjusamt barn, eða að á því eru stundaðar pyntingar, eða það er látið alls afskiptalaust meðan það þenur lungur og orgar út í eitt. Ég gæti líklega þekkt þennan grátur í langan tíma, er orðin svo vön honum. Finnst ekki ólíklegt að gráturinn muni ásækja mig í draumahöll í nótt. Voðalega hlýtur að vera leiðinlegt á þessum leikskóla!

Mig dreymdi inntökuprufur hjá kórnum mínum. Þær voru utandyra inni í stórum skógi þar sem kvöldsólin skein appelsínugul inn í rjóður milli hárra trjáa. Bara drengir voru mættir í prufu. Þeir sátu þétt saman á blárri þykkri íþróttahúsdýnu. Svo dóu fimm þeirra. Þá tókum við Kalli, Gunni Þorgils, Einar og Þórir til þess ráðs að brenna líkin og grafa þau í skóginum.

Vefhýsingaraðilinn brást okkur og neitaði öllum um aðgang, netbúslóðarflutningar áætlaðir í kvöld...

Harpa, bráðum amma, hefur lokið við að prjóna heimferðardress barnsins í bumbunni, það vantar bara tölurnar. Ég er búin að skoða þessa mynd svona um þúsund sinnum, mér finnst þetta svooo sætt.

Ég held kannski að einhver hafi verið að flauta á mig og veifa mér á leið minni í vinnuna í morgun. Líklega hélt manneskjan bakvið regndropaþakta bílrúðuna að ég væri einhver önnur - ekki ólíklegt því ég var í skærrauðum barnaregnjakka.

En, ef ég átti að vinka tilbaka: sorrý ég sá ekki inn í bílinn.

Það má nú frá því segja sem löngu var vitað. Yndislegasta fjölskyldan er að flytja nær mér og ófæddu barnabarninu! Það þýðir að mun auðveldara verður að fara i afa og ömmu og bestufrænku/bestafrænda-heimsóknir og að martraðir um Óshlíðina verða úr sögunni.

Gaman er að segja frá góðum hlutum!

Barnið í maganum fær hiksta tvisvar á dag, að minnsta kosti. Þennan hiksta finn ég ekki lengur í kúlunni heldur niðri við lífbeinið. Mjög furðulegt að vera næstum því stanslaust með taktfastan bumbuslátt fyrir neðan buxnastrenginn. Það er auðvitað ekkert nema frábært mál að barnið sé komið í höfuðstöðu - þá ætla ég bara að vona að það haldi sér þannig og snúi sér ekkert við.

Annars fór ég í smá sjóræningjaleik í gær og skoðaði risa seglskip. Það heitir Sedov, en í mínum huga heitir það Svarta Perlan. Hvenær kemur annars þessi langþráða mynd mín í bíó?

Við Kalli fjárfestum í silfurfákum (silfurlituðum ProStyle hjólum)í gær, fengum sinn hvorn á verði eins. Hjólin eru í stíl, eini munurinn er að ég er að mitt er með konustöng. Við tókum smá hjólatúr í gær og í dag fékk hjólið mitt far hingað út á Seltjarnarnesið þar sem ætlunin er að hjóla á því heim eftir vinnu. Ég skammast mín reyndar fyrir það að þurfa að hjóla þessa heimferð hjálmalaus, það finnst mér mjög óþægilegt. Helst vildi ég vera með hjálm bæði á hausnum og maganum... En í kvöld verður farið í hjálmaleit.

Gulla bumbuvinkona mín var að eignast son í gær. Innilega til hamingju með það. Gullusonur verður fyrsta barnið sem fær tengil á síðunni minni. Það eru börn að bruggast í mögum margra vinkvenna minna þessa dagana, stuð.